Müziğe bir reçeteler ve yasaklar kuyusu olarak değil, sonsuz olanaklar arenası olarak bakan Butch Morris'in müziği, caz ile klasik müziğin birleştiği yerde, doğaçlama esasına dayanan ve tüm müzikleri kucaklayan, kategoriler ötesi bir müziktir.

Butch Morris, bu anlayışla İstanbul konserlerinde, yüzyıllardır doğaçlamayı ve teknik virtüözlüğü ön planda tutan Klasik Türk Müziği'nden yararlanmak istedi. Çeşitli çalışmalarıyla evrenseli yakalayan neyzen Süleyman Ergüner ve kanun, ud, kemençeden oluşan topluluğu, Butch Morris'in harp, vibrafon, elektro-trombon gibi alışılmışın dışında enstrumanlardan oluşan topluluğuyla birlikte çaldı. Caz tarihine geçen bu konser Doğu ile Batı'yı bir kez daha biraraya getirdi.

Kendi geliştirdiği "conduction" adlı yöntem, konser sırasında orkestra şefinin (Butch Morris) notalı ya da notasız müziği bestelemesine, aranje etmesine ya da yeniden orkestrasyonuna olanak veriyor. Doğaçlamanın yönlendirilmesini temel alan bu müzikal yaklaşım tamamıyla anın tılsımıyla ilgili bir oluşum. Fazlasıyla teorik gibi gözükse de, caz geleneğinde var olan bu yöntem, kolay dinlenilebilir, hacimli ve oldukça sakin bir müzik ortaya çıkarmaktadır.

Süleyman Ergüner Topluluğu'nun katılımı ile
Lawrence "Butch" Morris - Orkestra Şefi, Kornet
Le Quan Ninh - Vurmalı Çalgılar
Bryan Carrott - Vibrafon
J.A. Deane – Elektro/Trombon
Elizabeth Panzer - Harp
Brandon Ross - Gitar
Steve Colson - Piyano
Süleyman Ergüner - Ney (Süleyman Ergüner'e kanun, ud ve kemençeden oluşan bir topluluk eşlik etmiştir.)

Henüz kimse yorum yapmamış.