Küratörlük Pratikleri: Bir Sökme ve Yeniden-Kurma Alanı

Konuşmacı: Hasan Bülent Kahraman 

2000’lerden sonra hızla gelişen küratörlük sözcük olarak iki anlama sahip: kayyumluk ve iyileştiricilik. Küratörlüğün son dönemde sanatçıyı ikame ettiği çok tartışılan bir olgu. Ama küratör aynı zamanda bir sağaltıcı mı? Bu soruların sınırladığı alanın dışında bakılırsa küratörlük güncel sanatın temel ilkeleriyle ve yapısal özellikleriyle koşutluklar gösteriyor. Bunun da ötesinde küratörlük sanatın tarihsel sorunsallarına, sanat yapıtının gerçekliğine, biricikliğine son derecede radikal müdahalelerde bulunan, o yanıyla toplumsal kuramdan derinlemesine beslenen bir edim. Yapıtın verili gerçekliğini söktükten sonra bir taşıma işlemiyle onu yeniden kuruyor. Yeniden-kurma daha önce çok tartışılmış yeniden-üretmeden kökten farklı bir süreç.

Seminer bu süreçleri ayrıntısıyla ve toplumsal kuram ve sanat felsefesi yoğunluklu bir okuma ve irdelemeyle ele alacak. 

I.        Sorgulama Pratiği Olarak Küratörlük

1.       Çağdaş sanat, güncellik ve bir pozisyon olarak politika
2.       Küratörlük kaynakları:  büyük sergiler ve evrim
3.       Soru ve cevap olarak küratörlük: bir direnme alanı
4.       Müdahale olarak küratörlük

II.      Yeniden-Kurma Pratiği Olarak Küratörlük

1.       Yapıt, tekillik ve yorum
2.       Yüz yüzlü ve ıraksak yapıt
3.       Yeniden-kurmak: yorumun/yorumsamanın  ötesi
4.       Yeni bir sanatçı aranıyor: varoluşsal bir edim olarak küratörlük